Specyficzny klimat, prawdziwie pustynny krajobraz i feeria niesamowitych przeżyć na wydmach koło Łeby. Łeba otoczona jest z trzech stron wodą, od zachodu jeziorem Łebsko, od wschodu jeziorem Sarbsko, a od północy Morzem Bałtyckim. To co zawsze zasługiwało na moją szczególną uwagę i wyróżnienie to zachwycające, piaszczyste, 30-40-metrowe ruchome wydmy w okolicach Łeby, które są rzadkością w Europie. Te „wędrujące” z prędkością kilku kilometrów rocznie wydmy położone w Słowińskim Parku Narodowym zajmują obszar ok. 500 hektarów. Przechodzą one w długie i szerokie plaże.
Kupuj tylko to, czego naprawdę potrzebujesz. Nie marnuj swojego cennego czasu na nadmierne myślenie o zakupach, na częste zakupy i później rozmawianie o nich. Tak niewiele potrzebujemy, aby dobrze żyć. Na pewno nie więcej ubrań, jedzenia czy rzeczy. Dobre życie mierzy się nie ilością tego, co masz, ale jakością.
Warto poszukiwać swojej drogi czytelniczej. I nie kierować się zasadą byle łatwiej, taniej i tylko to, co reklamowane w mediach. Podchodź świadomie do wyboru książek, tak jak warto podchodzić świadomie do wyboru jedzenia (np.: slow food), ubrania (slow fashion). Poznaj książkę, na którą nie szkoda poświęcić czasu. I czytaj ją w rytmie slow. Kupowanie więcej za mniej często nie daje Ci więcej. Pomyśl! Jakość, która uczy, jak dobrze żyć. Jakość, która nigdy nie przemija i treści, które nigdy się nie zużyją. Jakość, która często mniej kosztuje niż bluzka czy spodnie. Taka jest książka „Życie i zdrowie masz tylko jedno”. Idealna na długie lub krótkie wieczory, na ciepłe i zimne noce pod kocem. Dotyka istoty bycia człowiekiem!
Wszystkie informacje o książkach i ich zamówieniu znajdziesz TUTAJ
„Bóg każdemu dał wolną wolę i nikogo nie przymusza, ale wskazuje, wzywa, przekonuje” – Aniela Merici.
Tylko ta wiedza, która skłania i prowadzi do miłości, jest najcenniejsza.
„Nie tracę głowy z powodu pomyślnych wydarzeń, ani nie upadam na duchu z powodu goryczy życia” – Jan XXIII.
Może chcesz pomóc zmienić komuś życie i uratować to, co przygasło, zostało zniszczone, zaprzepaszczone, aby jej/jego życie nie było gorzkie, ale nabrało kolorytu?
„Kto zdoła ochronić w sobie tę wrażliwość na piękno, nigdy się nie zestarzeje” – Franz Kafka.
„Nigdy nie poznamy całego dobra, jakie może dać zwykły uśmiech” – Matka Teresa z Kalkuty.
Zachęcam Cię gorąco, tak z całego serca, abyś w trakcie lub po podróży położył się wygodnie i przeczytał książki: „Życie i zdrowie masz tylko jedno”, „Studium sztuki lepszego życia” oraz/lub „You have one life and one health”
Wszystkie informacje o książkach i ich zamówieniu znajdziesz TUTAJ
Życie człowieka jest wymagającą wędrówką. Wygrywanie życia wymaga: dużej siły woli, ciągłej pracy nad sobą i relacjami, rozwoju duchowego, codziennej walki i troski o dobro, życia w prawdzie, uczenia się doświadczania miłości, bogactwa ideałów i aspiracji oraz ciągłego budowania relacji z Bogiem. Nie ma dróg prostych i na skróty. Dobro, udane relacje i zdrowie trzeba sobie wypracowywać codzienną, niełatwą pracą, która nigdy się nie kończy.
To jest wymagająca sztuka życia: budować więzi, przeżywać miliony wrażeń i chwil, zarówno tych dobrych, jak i złych, z bliskimi sercu ludźmi oraz wciąż wierzyć i ufać Bogu, że będzie lepiej. Być dla siebie lustrami, pomagać sobie wzajemnie zmieniać się na lepsze, starać się nawzajem zrozumieć siebie i wspólnie dążyć ku dobru, przepracowując i porzucając to wszystko, co szkodliwe, osłabiające, raniące i sporne. Przemierzać góry i doliny, czyli doświadczać codziennej panoramy życia. Przebaczać sobie nawzajem i iść dalej wspólnie przez życie. Najlepszą drogą. I to każdego dnia. Wszystko, co złe zostawiać za sobą. Do „szkatułki życia” wrzucać tylko dobre wspomnienia. Bo najważniejsze jest to wszystko, co dzieje się tu i teraz oraz istotne są te chwile, na które czekamy. Jak cenne jest życie z dużą wiarą i nadzieją. Życie na tej Ziemi jest krótkie i szybko przemija. Warto gromadzić miłe wspomnienia w „szkatułce życia”, wnosić dużo tego, co ważne, wartościowe i dobre do życia innych, wyjaśniać różne nieporozumienia, wybaczać sobie nawzajem i zapominać o tym, co nie było dobre. I żyć. Tak zwyczajnie.
