Uzdrawianie relacji pomiędzy dorosłym dzieckiem a rodzicem

Nad czym powinien pracować rodzic:

– Nie obrażać się i nie unosić, kiedy dorosłe dziecko zaczyna stawiać granice i nie pozwala się tak traktować, jak było wcześniej traktowane.

– Umożliwić dziecku rozliczyć się z różnymi doznanymi od rodziców krzywdami, nie usprawiedliwiać się i nie zaprzeczać. Pozwolić mu mówić lub napisać list.

– Nie rywalizować ze swoim dzieckiem o względy wnuków.

– Dać dziecku poczucie, że jego krzywdy, tak jak ono je widzi, zostały wysłuchane i uznane. Przeprosić dziecko za to wszystko, za co trzeba przeprosić. Nie tłumaczyć się kłopotami w relacjach z własnymi rodzicami i trudnościami w dzieciństwie. Tylko wysłuchać i przeprosić.

–  Nie wtłaczać własnego dziecka w poczucie winy, mówiąc do niego, na przykład: „Jak mnie kiedyś mocno potrzebowałaś/eś, to się tak nigdy nie zachowywałaś/eś”.

– Chcieć odbudować lub na nowo zbudować relację z dorosłym dzieckiem.

– Nie uciekać w swój własny świat poczucia krzywdy i niewdzięczności ze strony dziecka.

– Nie uwiązywać do siebie dziecka poprzez manipulowanie nim i szantaż emocjonalny.

– Uporządkować swoje życie i relację z partnerem/partnerką lub żoną/mężem.

– Rozwijać umiejętność dawania psychicznego wsparcia w najtrudniejszych chwilach, kiedy dziecko o to poprosi. Pogłaskać, przytulić, objąć, być w milczeniu. Te zachowania umacniają poczucie więzi i ułatwiają zrozumienie.

– Docenić wagę rozmów na temat uczuć.

Nad czym powinno pracować dorosłe dziecko:

– Chcieć odbudować lub na nowo zbudować relację z rodzicami lub rodzicem.

– Uświadomić rodzicom, że tkwi lub tkwiło w  toksycznej relacji z nimi.

– Nie uciekać przed rodzicem/rodzicami w swój własny świat zranień, poczucia krzywdy i bezsilności.

– Nie uwiązywać do siebie rodziców/rodzica poprzez manipulowanie nim i szantaż emocjonalny.

– Uporządkować swoje życie i relację z partnerem/partnerką lub żoną/mężem.

– Docenić wagę rozmów na temat uczuć.

– Przepracować własną przeszłość z rodzicami/rodzicem poprzez przedstawienie  jej tak, jak ją się zapamiętało.

Aby to, co złe, nie rozprzestrzeniało się na następne pokolenia dzieci, trzeba powiedzieć sobie nawzajem, co było toksyczne, niszczące i obciążające psychikę, z czym obecnie się borykamy, zmagamy w związku z naszą trudną przeszłością.

Polub nas na

Podziel się na